PRZYGOTOWANIE DO BADANIA

  • Wodorowe Testy Oddechowe w kierunku SIBO

    Cztery tygodnie przed badaniem:

    • nie przyjmować antybiotyków,
    • nie należy poddawać się kolonoskopii i fluoroskopii.

    Tydzień przed badaniem:

    • nie przyjmować środków zagęszczających ani rozluźniających stolec,
    • nie przyjmować witamin ani suplementów zawierających fruktozę jako środek aromatyzujących albo laktozę jako wypełniacz,
    • nie przyjmować suplementów błonnika, Immodium ani Pepto Bismolu,
    • Unikać przyjmowania prebiotyków i probiotyków
    • Unikać przyjmowania inhibitorów pompy protonowej i antagonistów receptora H2

    Trzy dni przed badaniem:

    Na trzy dni przed badaniem pacjent powinien zastosować poniższą dietę*. Jeżeli pacjent nie ma pewności, czy dany produkt jest dozwolony, należy powstrzymać się od jego spożywania, aby uniknąć ewentualnego wpływu na wynik badania.

    Produkty niedozwolone:

    • ziarna zbóż i przetwory zbożowe,
    • mleko i produkty mleczne,
    • owoce i przetwory owocowe,
    • warzywa,
    • orzechy, nasiona i rośliny strączkowe,
    • wszystkie produkty zawierające syrop kukurydziany o wysokiej zawartości fruktozy, produkty bezcukrowe, keczup, miód, musztarda, majonez itp.

    Produkty dozwolone:

    • pieczony lub grillowany kurczak, indyk lub ryba z małą ilością soli,
    • biały ryż gotowany na parze,
    • jajka,
    • woda.

    *Zaleca się stosowanie powyższej diety przez co najmniej 24 godziny. W przypadku pacjentów cierpiących na zaparcie zaleca się dietę trwającą dwa lub trzy dni, ponieważ przejście pokarmu przez jelito jest spowolnione.

    12 godzin przed badaniem:

    Nie przyjmować żadnych pokarmów na co najmniej 12 godzin przed badaniem. Pić tylko niegazowaną wodę. W dniu badania nie przyjmować lekarstw. UWAGA: jeśli pacjent jest diabetykiem i przyjmuje odpowiednie lekarstwa albo cierpi na chorobę, na którą może mieć wpływ stosowana dieta lub nieprzyjmowanie pokarmów, należy skonsultować się z lekarzem.

    W dniu badania:

    • nie przyjmować żadnych lekarstw,
    • nie palić,
    • nie żuć gumy ani cukierków,
    • nie wykonywać ćwiczeń gimnastycznych,
    • nie używać kleju do protez zębowych,
    • na dwie godziny przed rozpoczęciem testu należy umyć zęby,
    • przeznaczyć wystarczającą ilość czasu na badanie, ponieważ może potrwać do 2,5 godzin,
    • można przynieść coś do czytania dla wypełnienia czasu podczas badania,
  • Gastroskopia

    Gastroskopia jest to badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego pozwalające na ocenę błony śluzowej dwunastnicy, żołądka i przełyku. Dla zmniejszenia nieprzyjemnych odczuć, związanych z badaniem, stosuje się znieczulenie lokalne aerozolem lignokainy. Badanie polega na wprowadzeniu przez usta do przełyku i dalszych odcinków przewodu pokarmowego giętkiego aparatu o średnicy ok 10 mm. Poprzez aparat podaje się powietrze, aby dzięki rozdęciu żołądka i dwunastnicy uwidocznić ich ścianę. W trakcie badania pobiera się wycinki błony śluzowej do badania mikroskopowego.

    Pacjent przed wykonaniem badania musi przez 6 godzin pozostawać na czczo.

  • Kolonoskopia

    Kolonoskopia jest to badanie endoskopowe jelita grubego pozwalające na ocenę błony śluzowej całego jelita grubego. Pacjent przed wykonaniem badania musi opróżnić całe jelito z resztek kałowych. Stosuje się płukanie jelit przy pomocy roztworów soli. Badanie polega na wprowadzeniu przez odbyt do odbytnicy i dalszych odcinków jelita grubego giętkiego aparatu średnicy ok. 10mm. Poprzez aparat podaje się powietrze, aby dzięki rozdęciu jelita uwidocznić jego ścianę. W trakcie badania pobiera się wycinki błony śluzowej do badania mikroskopowego.
    Przygotowanie do kolonoskopii- preparatem glikolu polietylenowego (PEG):
    4 saszetki preparatu Fortrans i 4 litry płynu- najlepsza jest woda mineralna niegazowana – do rozpuszczenia preparatu.


    Przygotowanie do badania, mające na celu wyczyszczenie jelita grubego z zalegającego kału, rozpoczynamy w dniu poprzedzającym badanie. Rano można spożyć lekkie śniadanie. Po płynnym posiłku np. zupa (rosół lub inna zmiksowana z niewielką ilością warzyw w godzinach wczesno popołudniowych)- rozpoczynamy picie rozpuszczonego preparatu. Każdą saszetkę rozpuszczamy w 1 litrze wody (dobrze mieszając)- otrzymamy 4 litry roztworu. Jeżeli badanie wykonywane jest w godzinach porannych (w dniu następnym) to rozpuszczony preparat przyjmujemy w dniu poprzedzającym badanie. Jeżeli badanie jest w godzinach południowych po godzinie 14.00, całość preparatu przeczyszczającego należy wypić w dniu badania, tak żeby jego przyjmowanie zakończyć około 4 godziny przed rozpoczęciem kolonoskopii. Można również podzielić przygotowanie na dwa etapy: dwa litry (rozpuszczonego preparatu) w dniu poprzedzającym badanie i dwa litry w dniu badania (w godzinach porannych) (dla poprawy smaku można dodać sok z cytryny, oraz spożywać zimny roztwór). W czasie oczyszczania jelita nie należy spożywać pokarmów stałych.

    • Wskazane jest dodatkowe spożywanie wody lub klarownych soków (np. z jabłek).
    • NIE NALEŻY PIĆ CZERWONEGO BARSZCZU I SOKÓW Z OWOCÓW O INTESYWNYM CZERWONYM ZABARWIENIU
    • Można pić płyny po zakończeniu przygotowania i w dniu badania.
    • Pacjenci z rozpoznanymi chorobami przewlekłymi (choroby układu krążenia, cukrzyca lub inne) lub przewlekle stosujący leki, w tym leki wpływające na krzepliwość krwi np.: Acard (pochodne kw. Acetylosalicylowego), Klopidogrel , Acenocumar / Warfaryna lub inne nowe leki wpływające na krzepliwość krwi (np.: Debigatran eteksylanu, Rywaroksaban lub inne) proszeni są o przekazanie tych informacji tydzień przed kolonoskopią.

     

    Kilka dni przed badaniem prosimy o wykluczenie z diety pokarmów drobnoziarnistych np. chleb wieloziarnisty, mak, słonecznik, owoce zawierające drobne pestki ? np.: kiwi, winogrona, agrest, pomidory, truskawki, itp.

    Obecne są inne preparaty służące do oczyszczenia jelita przed kolonoskopią ( np.: pikosiarczan sodu z cytrynianem magnezu ). Sposób przygotowania jelita do badania endoskopowego na podstawie informacji zawartej w ulotce każdego preparatu, po uwzględnieniu wskazańi p/wskazań.

     

     

  • Manometria

    Manometria anorektalna to nowoczesna metoda diagnostyczna polegająca na pomiarze ciśnień w strefie zwieraczy odbytu i odbytnicy. Badanie umożliwia ocenę spoczynkowej i skurczowej czynności zwieraczy odbytu oraz koordynacji podczas próby parcia, a także ocenę progów uczucia w zakresie odbytnicy (przy użyciu sondy z balonem, który stopniowo wypełnia się powietrzem lub wodą). Wyniki pomiarów są rejestrowane i analizowane komputerowo. Możliwa jest ocena czucia trzewnego oraz przeprowadzenie prób czynnościowych odbytu i odbytnicy.

    Wskazania

    Manometria anorektalna znajduje zastosowania m. in. w diagnostyce nietrzymania stolca, przewlekłych zaparć, przy podejrzeniu schorzeń wymagających leczenia chirurgicznego (wady wrodzone odbytu i odbytnicy, choroba Hirschsprunga, zabiegi proktologiczne i onkologiczne) oraz w ocenie stanów pooperacyjnych (m.in.: po operacjach guzków krwawniczych i przetok około odbytniczy). Pomiary manometryczne wykorzystuje się także w treningu biofeedback w nieoperacyjnym leczeniu nietrzymania i dyssynergii zwieraczy odbytu

    Przygotowania do badania:

    W dniu poprzedzającym badanie wykonuje się zazwyczaj lewatywę w celu oczyszczenia odbytnicy.

    Przeprowadzenie badania:

    Badanie przeprowadza się w pozycji leżącej na lewym boku z kończynami dolnymi ugiętymi w stawach biodrowych i kolanowych, w specjalnej pracowni zapewniającej pacjentowi odpowiedni komfort i intymność. Sonda pomiarowa pokryta jest cienką warstwą obojętnego żelu w celu ułatwienia wprowadzenia jej do bańki odbytnicy na głębokość około 10 cm. Badanie jest bezbolesne, trwa około 20 min. W badaniu wykorzystywany jest sprzęt jednorazowy.

    Badanie nie jest obciążone ryzykiem istotnych powikłań. Sonda jest niewielkich rozmiarów, a więc badanie nie powoduje dolegliwości bólowych.

  • pH-metria przełykowa

    Wielokanałowa impedancja prowadzona łącznie z 24-godzinną pH-materią przełykową jest badaniem pozwalającym na ocenę refluksu żołądkowo-przełykowego. Ocena impedancji pozwala na rozpoznaniu refluksu i określenie jego zasięgu, natomiast pomiar pH umożliwia ustalenie, czy epizody refleksowe mają charakter kwaśny, słabo kwaśny czy niekwaśny. Technika ta pozwala ponadto określić skład fizyczny zarzucanej do przełyku treści wyróżniającej refluks płynny, gazowy i mieszany. Badanie z zastosowaniem tej metody umożliwia także powiązanie dolegliwości odczuwanych przez pacjenta z zarejestrowanymi epizodami refluksu.

    Przygotowanie do badania:

    dla uniknięcia wymiotów podczas zakładania sondy zaleca się pozostanie na czczo przez 6 godzin. Poinformuj lekarza o zażywanych lekach i zastosuj się do jego zaleceń odnośnie ich stosowania
    w okresie kilku dni przed badaniem i w czasie jego trwania. Z reguły zaleca się wstrzymanie od przyjmowania inhibitorów pompy protonowej przez 14 dni przed badaniem, innych leków wpływających na wydzielanie żołądkowe i leków prokinetycznych przez 7 dni oraz leków zobojętniających przez 24 godziny przed badaniem.

    Przebieg badania:

    po uprzednim znieczuleniu błony śluzowej nosa i gardła preparatem znieczulającym w żelu lub aerozolu, przez nos wprowadza się do przełyku sondę wyposażoną w metalowe pierścienie umieszczone na różnej wysokości, które rejestrują zmiany impedancji  i pH. Stałość położenia pierścieni uzyskuje się przyklejając sondę plastrem do nosa. Urządzenie rejestrujące przez okres badania nosi się na pasie (analogiczne do rejestracji EKG metodą Holtera). W trakcie badania należy zachowywać się w sposób naśladujący normalną codzienną aktywność (ze względu na ryzyko zniszczenia urządzenia nie ma możliwości brania prysznica). Posiłki powinny być spożywane tak jak w każdym innym dniu. Dla potrzeb oceny wyników badania należy za pomocą odpowiednich przycisków rejestratora (lub w specjalnie prowadzonym dzienniku) zaznaczyć początek i koniec każdorazowego przyjęcia pozycji leżącej oraz wystąpienia zgagi lub bólu w klatce piersiowej. Po upływie 24 godzin sondę usuwa się a dane z rejestratora przesyła się do komputera.

    Postępowanie po badaniu:

    badanie nie wymaga żadnego specjalnego postępowania po jego zakończeniu.

    Powodzenie badań jak również jego zupełnego bezpieczeństwa nie może zagwarantować żaden lekarz. W przypadku impedancji z pH-materią nie opisano jednak istotnych powikłań. Sonda jest materiałem zużywalnym, jednorazowym.

    Istotne informacje: Należy poinformować lekarza prowadzącego oraz lekarza badającego jeżeli u Pani/ Pana występują problemy z krzepnięciem krwi, uczulenia na leki, stosowanie leków p/krzepliwych oraz leków p/płytkowych

  • USG

    USG jamy brzusznej to badanie, które pozwala na ocenę stanu narządów jamy brzusznej: wątroby, pęcherzyka żółciowego, I dróg żółciowych, nerek, trzustki, śledziony, aorty I dużych naczyń, pęcherza I gruczołu krokowego, macicy I przydatków. Wykonywane jest za pomocą aparatu wysyłającego fale ultradźwiękowe ? całkowicie bezpieczne dla zdrowia pacjenta, które dzięki swoim odbiciom tworzą na monitorze komputera obraz badanego narządu. Trzy dni przed badaniem należy zażywać espumisan 3x dziennie po 3 kapsułki między posiłkami, a w dniu badania trzy kapsułki rano. Dzień przed badaniem należy zjeść lekkostrawną kolację do godziny osiemnastej. Przed badaniem należy być na czczo (nie dotyczy chorych na cukrzycę stosujących insulinę)- w razie badania w godzinach po południowych można zjeść do godz. 7-8 rano pół bułki. Przed badaniem nie należy pić kawy, palić papierosów i żuć gumy. Na godzinę przed badaniem należy wypić około pół litra (dwie szklanki) mineralnej wody niegazowanej.

    UWAGA!
    W przypadku wykonywania badania USG Doppler tętnic kończyn dolnych może pojawić się konieczność wykonania usg jamy brzusznej- (w celu rozszerzenia diagnostyki) dlatego też zalecane jest przygotowanie do tego badania jak do usg jamy brzusznej.

  • Manometria przełyku

    Manometria przełyku wysokiej rozdzielczości jest to wysokospecjalistyczne badanie diagnostyczne stosowane w gastroenterologii, polegająca na wprowadzeniu przez nos do żołądka wielokanałowego cewnika, który umożliwia pomiar ciśnienia (napięcia) na wysokości górnego i dolnego zwieracza przełyku oraz w obrębie mięśniówki przełyku. Dzięki badaniu manometrii przełyku możliwa jest ocena wielu parametrów decydujących o jego czynności i tym samym mogących wpływać na występowanie opisywanych przez chorego dolegliwości, i są to: podstawowe ciśnienie spoczynkowe dolnego zwieracza przełyku, relaksacja po akcie połykania, jego długość całkowita i długość odcinka brzusznego, a także czynność trzonu przełyku oraz parametry górnego zwieracza przełyku mogące mieć wpływ na powstawanie zaburzeń połykania.

    Manometria ocenia także czynność trzonu przełyku. Badanie jest wykorzystywane w rozpoznawaniu zaburzeń połykania i zaburzeń motoryki. Po wykluczeniu przyczyn anatomicznych, za dysfagię mogą być odpowiedzialne zaburzenia perystaltyki przełyku, co można stwierdzić dopiero na podstawie badań manometrycznych. Duży problem diagnostyczny stanowią bóle w klatce piersiowej, które występują w refluksie żołądkowo-przełykowym, zaburzeniach motoryki przełyku, przepuklinie roztworu przełykowego przepony i noszą nazwę ?? bólów niekardiologicznych ??, a odpowiedzialny jest za nie najczęściej skurcz przełyku.

    Manometrię powinno się wykonywać u pacjentów z utrzymującymi się dolegliwościami o podłożu przełykowym, u których endoskopia lub badanie radiologiczne przełyku nie pozwoliły postawić jednoznacznego rozpoznania. Badanie wykonuje się wprowadzając cewnik przez nos do przełyku, a następnie dokonuje się prób czynnościowych i pomiaru ciśnień w zakresie zwieraczy i trzonu przełyku. Badanie jest bezbolesne, dyskomfort może sprawiać założenie cewnika do przełyku, ponieważ niektórych osób dochodzi do pobudzenia odruchu wymiotnego, kaszlu i łzawienia.

    wskazania do manometrii przełyku:

    • diagnostyka zaburzeń połykania
    • pierwotne zaburzenia motoryki trzonu
    • achalazja
    • choroby spastyczne przełyku ( DES, wzmożone LESP, przełyk ??dziadka do orzechów??, N/MT), bóle przełyku podczas połykania
    • wtórne zaburzenia motoryki przełyku
    • diagnostyka choroby refleksowej przełyku
    • uzupełnienie rozpoznania w diagnostyce kompleksowej
    • nietypowe objawy choroby refluksowej przełyku
    • niepowodzenia leczenia choroby refluksowej przełyku
    • ocena nieprawidłowości perystaltyki przed planowaną fundoplikacją i zabiegami na przełyku w celu ustalenia położenia sondy pH-metrycznej
    • diagnostyka bólów zamostkowych (NCCP- Non Cardic Chest Pain )
    • w chorobach ogólnoustrojowych, obejmujących przewód pokarmowy (choroby tkanki łącznej, choroby metaboliczne-cukrzyca, niedoczynność tarczycy)
    • wykluczenie etiologii przełykowej zaburzeń połykania i łaknienia w anoreksji

     

    Nie opisano żadnych poważnych powikłań tego badania (możliwe niewielkie krwawienie z nosa z podrażnienia mechanicznego, ustępujące samoistnie).

GODZINY OTWARCIA

Centrum Medyczne OMNI Clinic
pon – pt: 8.00 – 20.00

 

 

Nasi partnerzy:

 

 

Centrum Medyczne OMNI Clinic

ul. Legnicka 56,Wrocław
Budynek LBH (obok Magnolii) Piętro 1

Rejestracja do specjalistów: 500 793 710
Pracownia endoskopii: 500 793 710
Pracownia motoryki przewodu pokarmowego: 604 946 385

rejestracja@omniclinic.pl

Centrum Medyczne OMNI Clinic

KRS:0000680893
NIP: 8982233588